Στοίχημα Δημοκρατίας.

O κ. Μαντέλης με περισσό θράσος και εντυπωσιακό κυνισμό δημοσιοποίησε τις “χορηγίες” του.Η υπόθεση έχει πάρει την δικαστική οδό. Αντικειμενικά το γεγονός αποτελεί μια μικρή νίκη για το δημόσιο βίο και μία έμπρακτη απόδειξη ότι άμα θέλουμε μπορούμε.Πολιτικά προσμετράται στα συν της κυβέρνησης του Πασοκ και του κ. Παπανδρέου.
Το πολιτικό σύστημα,πανταχόθεν βαλλόμενο,αναμετράται με την αυτοκάθαρση του και φαίνεται έτοιμο να καθιερώσει ισχυρές διαδικασίες,δομές και ελέγχους που διασφαλίζουν τη διαφάνεια, αποτρέπουν φαινόμενα ατιμωρησίας των πολιτικών προσώπων και αποκαθιστούν την αξιοπιστία της πολιτικής και των πολιτικών.
Ο κύκλος της κάθαρσης πρέπει να ολοκληρωθεί γρήγορα,σωστά και δίκαια. Η τιμωρία και ο στιγματισμός των ενόχων θα ικανοποιήσει τη δίκαιη αγανάκτηση των πολιτών και θα απογοητεύσει τους “κυνηγούς κεφαλών” και τους “αυτόκλητους εγγυητές” της δημόσιας ηθικής.Το στοίχημα της κάθαρσης είναι στοίχημα δικαιοσύνης,είναι τελικά στοίχημα Δημοκρατίας.Και πρέπει να το κερδίσουμε.

Μονόδρομος το Δίκαιο

Το πολιτικό σύστημα της χώρας αλλά και το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας,μετά και την κυνική ομολογία του κ. Μαντέλη για την αποδοχή “χορηγίας” απο την Siemens, έχει δύο δρόμους να βαδίσει.Ο πρώτος και αναμφίβολα ο ευκολότερος δρόμος είναι η καθολική ενοχοποίηση του πολιτικού κόσμου,η ηθική του πολτοποίηση και η μετατροπή του πολιτικού σκηνικού σε “ρωμαϊκή ” αρένα. Η αλήθεια είναι ότι ο θυμός και η αγανάκτηση των Ελλήνων στους ζοφερούς καιρούς που βιώνει,επιτρέπει και ευνοεί την ισοπεδωτική και ατελέσφορη επικράτηση παθολογικών κοινωνικών συμπεριφορών.
Η ανάγκη εξυγίανσης του δημόσιου βίου,η ηθική αναγέννηση της πολιτικής ζωής,η τιμωρία και ο στιγματισμός των πραγματικών ενόχων καθιστά τελικά τον δεύτερο δρόμο,αναγκαστικό μονόδρομο.
Η Ελλάδα παραμένει σταθερά χώρα Δικαίου.Οι θεσμοί του κράτους μεθοδικά,με σύνεση και ψυχραιμία αποκαθιστούν την δικαιοσύνη σε κάθε πλευρά της δημόσιας ζωής και διαμορφώνουν ένα αποτελεσματικό και διαφανές πολιτικό,θεσμικό και διοικητικό πλαίσιο που κερδίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών και απολαμβάνει της υποστήριξης του.
Η απάντηση στις πανθομολογούμενες παθογένειες της σύγχρονης Ελλάδας δεν είναι η προσφυγή στην χυδαιότητα της αυθαιρεσίας, αλλά η ενίσχυση των δομών και των θεσμών μιάς ανοικτής,δίκαιης και αποτελεσματικής Δημοκρατίας.

Κυβέρνηση με κηδεμόνες

H κυβέρνηση παίζει επικίνδυνα παιχνίδια με το Ασφαλιστικό.Ο κ. Λοβέρδος ξοδεύει το απόθεμα της λαϊκής συμπάθειας που διαθέτει.Η μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού συστήματος δεν προσφέρεται για πολιτικά και επικοινωνιακά παιχνίδια.Η συντήρηση της σύγχισης και της αβεβαιότητας δοκιμάζει τις αντοχές των εργαζομένων και την κοινωνική συνοχή.
Οι επιστολές της “τρόϊκας” θίγουν την εθνική μας αξιοπρέπεια.Βεβαίως να τιμήσουμε την υπογραφή μας και σαφέστατα πρέπει να υλοποιήσουμε τις δεσμεύσεις μας.Ούτε συζήτηση.
Αλλά είναι δυνατόν να δεχθούν οι Έλληνες πολίτες ότι η κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός δεν γνωρίζουν τι έχουν διαπραγματευθεί και τι ακριβώς έχουν υπογράψει?
Είναι δυνατόν άλλα να διατυπώνει ο υπουργός Απασχόλησης και άλλα να υπαινίσσεται το Μαξίμου?
Είναι δυνατόν να μας κυβερνούν οι ΚΗΔΕΜΟΝΕΣ δια επιστολών και να μας επιτιμούν μέσω Γραφείων Τύπου?
Και το Πασοκ τι λέει και τι συγκεκριμένα υποστηρίζει?Υπάρχει Γραμματέας,υπάρχει Πολιτικό Συμβούλιο,υπάρχει κάποιο υπεύθυνο όργανο του κόμματος να ενημερώσει, να διαφωτίσει και να υπερασπισθεί τα στοιχειώδη και τα ελάχιστα?
Ο Πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου δεν αντιλαμβάνεται ότι η κρισιμότητα του θέματος επιβάλλει την παρουσία του και απαιτεί την πολιτική του παρέμβαση? Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός.

Ευθύνη χωρίς υπευθύνους

Γράφει ο Ερυθρός Γιατρός.
Η Δημόσιας Υγεία και περίθαλψη είχε την τιμητική της,το τριήμερο που διανύσαμε, στο σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ.
Πρωτοσέλιδα και πηχιαίοι τίτλοι όπως:
– ”τα πιράνχας δαγκώνουν ακόμη”
– ”πρωτοφανές κύκλωμα σπατάλης στα νοσοκομεία αποκαλύπτει έρευνα τριών υπουργείων”
– ”καπέλλο ως 780% στα ορθοπεδικά”
– ”στοπ στα απογευματινά ιατρεία των καθηγητών”
έδωσαν ανάγλυφα την εικόνα της βαθειάς κρίσης και της εκτεταμένης σήψης,που μαστίζει
το χώρο της υγείας και ιδιαίτερα τα Δημόσια Νοσοκομεία.
Αυτή την ζοφερή κατάσταση έρχονται να αντιμετωπίσουν τα νέα Δ.Σ. των νοσοκομείων,που
μόλις προ ολίγων ημερών κατάφερε επιτέλους να διορίσει μετά από επτά μήνες καθυστέρηση η υπουργός κ. Ξενογιαννακοπούλου και η κυβέρνηση του Πασοκ.
Οι επτά αυτοί μήνες της καθυστέρησης, με την κακοδιαχείρηση και τη “ρεμούλα” να συνεχίζεται,έχουν κοστίσει πολλά εκατομύρια ευρώ και ουδείς διαθέτει την πολιτική γενναιότητα ν’ αναλάβει την ευθύνη.Γιά μία ακόμα φορά η Πολιτική Ευαισθησία βρίσκεται στα αζήτητα.

Σιγά-σιγά

 Γράφει ο revival.
Με ταχύτητα χελώνας κινείται η κυβέρνηση για την κατάργηση φορέων του δημόσιου τομέα, παρά το γεγονός ότι ο στόχος αυτός είχε τεθεί στο πρόγραμμα σταθερότητας και επαναλαμβάνεται στο μνημόνιο με ΕΕ-ΔΝΤ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: το υπουργείο Παιδείας έχει προκηρύξει για τις 3 Ιουνίου διαγωνισμό για το έργο «Τεχνικός Σύμβουλος για την υποστήριξη της συγχώνευσης των φορέων του Υπουργείου Παιδείας εν όψει των επιταγών του προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης». Ο διαγωνισμός για τον τεχνικό σύμβουλο θα γίνει 8 μήνες (!!!) μετά τις εκλογές για να αρχίσει η υλοποίηση του έργου που είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την εξοικονόμηση πόρων και τον περιορισμό των ελλειμμάτων.

Ελεγχόμενη πτώχευση?

Αυστηρότερες κυρώσεις κατά των χωρών που παραβιάζουν συστηματικά το Σύμφωνο Σταθερότητας, εμφανίζοντας μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα θα προωθήσουν οι ευρωπαϊκές χώρες όπως προέκυψε από τη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών. Επίσης, προωθείται ο έλεγχος των κρατικών προϋπολογισμών των χωρών μελών, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο Υπουργών. Θέμα ελεγχόμενης πτώχευσης ευρωπαικών χωρών, έθεσαν οι Γερμανοί. Αρνητικός εμφανίστηκε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών.
http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=165052

Σκάνδαλα και “Σκάνδαλα”.

Πολλά τα σκάνδαλα και τα “σκάνδαλα” δημοσιοποιούνται τις τελευταίες ημέρες στα ΜΜΕ και στα μπλόγκς. Η δεδομένη κρίση του πολιτικού συστήματος εντείνεται και η απαξίωση του πολιτικού κόσμου παίρνει μορφή χιονοστιβάδας.Ένας περίεργος χορός έχει στηθεί(?) γύρω απο τους δημοκρατικούς θεσμούς. Οι ευθύνες του πολιτικού κόσμου είναι πρωταρχικές,μεγάλες και βασικές.Το αυτονόητο της διαπίστωσης πόρρω απέχει απο την ισοπεδωτική και φασιστική λογική της πλήρους ισοπέδωσης ολόκληρου του πολιτικού σώματος.
Για να αποφύγουμε τους “λεκέδες” και τους “λακέδες”,για να απομονώσουμε τους ανώνυμους και επώνυμους συκοφάντες, για να μη σέρνονται ψίθυροι και φήμες, για να λάμψει η αλήθεια για τα γεγονότα και τα πρόσωπα, ας αναλάβει ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Καστανίδης νομοθετική πρωτοβουλία για την εντός ενός μηνός υποχρεωτική έναρξη των δικαστικών διαδικασιών που αφορούν αγωγές και μηνύσεις για τα δια του τύπου συντελούμενα αδικήματα.Επιτέλους να ξέρει ο καθένας άμισθος η έμμισθος κονδυλοφόρος τι γράφει και τι υπογράφει.

Οι Σιαμαίοι του Σοσιαλισμού.

O κ. Παπανδρέου και ο κ. Ντομινίκ Στρως-Καν έχουν πολλά κοινά. Κατ΄αρχήν είναι και οι δύο σοσιαλιστές και ηγούνται διεθνών οργανισμών.
Είναι κοσμοπολίτες, αρέσκονται στις διεθνείς σχέσεις και στα ταξίδια.
Είναι κοινωνικά ευαίσθητοι και εντυπωσιακά αντιφατικοί.Πρώτα σε σκοτώνουν και στη συνέχεια οργανώνουν λαμπρές εκδηλώσεις πένθους.
Ταυτίζονται με το ψέμμα τους.
Είναι ειλικρινείς όταν ισχυρίζονται ότι θα συμμετείχαν σε διαδηλώσεις εναντίον σκληρών κοινωνικών επιλογών σαν κι αυτές που αποφάσισαν για τους Έλληνες. Άλλωστε γι αυτούς τους σιαμαίους του σοσιαλισμού, η λιτότητα, η φτώχεια, η στέρηση είναι έξω απο τα βιώματα τους, είναι απλές εικόνες της εικονικής πραγματικότητας που τους θέλγει.
Η καθημερινότητα των εργαζομένων τους είναι άγνωστη και για τούτο με ιδιαίτερη ευκολία αισιοδοξούν και επαγγέλλονται ένα καλύτερο μέλλον για τους πολλούς, ένα μέλλον σαν το δικό τους όμορφο παρόν.Τους διαφεύγει η παράμετρος του χρόνου, οι περιορισμοί του βιολογικού κύκλου, οι ακυρωμένες ελπίδες και τα τσαλακωμένα όνειρα.Και είναι ακριβώς αυτή άγνοια που κάνει την αισιοδοξία τους να μοιάζει με χυδαίο κυνισμό.

Παρακαλείσθε να κυβερνήσετε

Οι αχαμνοί κιότεψαν.Οι κήρυκες των μεταρρυθμίσεων και οι εγγυητές-εξαπτέρυγα της νέας πορείας της χώρας,δεν αντέχουν την ρήξη με επαγγελματικές ομάδες-δεξαμενές προσωπικών ψήφων.Ο κ. Καστανίδης δεν αποδέχεται την κατάργηση του ελαχιστου πλαφόν των αμοιβών των Δικηγόρων.Της ιδίας άποψης και οι κ.κ. Παμπούκης, Παπαϊωάννου, Πετσάλνικος με την σθεναρή υποστήριξη του αντιπροέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κ. Βερβεσού,που προαλείφεται και για Διοικητής του ΙΚΑ.
Η κ. Κατσέλη άλλη διάταξη έστειλε στην Ευρώπη για το bake off ψωμί και άλλη καταθέτει στην Ελλάδα.
O κ.Παπουτσής ανησυχεί για τα πουλαίν που έχει προωθήσει στο υπουργικό συμβούλιο, ανησυχεί και για τον εαυτό του, μήπως ξεμείνει στην κοινοβουλευτική ομάδα και έχει αποδοθεί σε υπερασπιστή κάθε πικραμένου βουλευτή που ορέγεται υπουργικό θώκο.
Ο κ.Πάγκαλος όταν δεν κοιμάται αξιολογεί κατά το δοκούν και ξιφουλκεί κατά ανεμομύλων.
Η παρέα του γυμναστηρίου ασχολείται με τις επενδύσεις, συνέδρια, δημόσιες σχέσεις και την προσωπική της τύχη.
Κύριε Παπανδρέου, είστε στο Λίβανο,αλλά μην επιτρέψετε να γίνει Λίβανος η χώρα. Η χώρα χρειάζεται αποφάσεις, η χώρα χρειάζεται πρωτοβουλίες. Η χρονική ανάσα που μας δόθηκε δεν είναι απεριόριστη.Τώρα απαιτείται δράση και ανάληψη ευθύνης δύσκολων αποφάσεων.Κύριε Πρόεδρε,παρακαλώ να κυβερνήσετε.

Παναγόπουλος,Παπασπύρου,ΠΑΜΕ

Η σημερινή απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ κατά των οικονομικών μέτρων και της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης,είναι μια απεργία για την “συνδικαλιστική τιμή” του κ. Παναγόπουλου,του κ. Παπασπύρου και την εκτόνωση του ΠΑΜΕ. Αν υπήρχε η ελαχίστη διάθεση για σκληρό αγώνα και ανατροπή των κυβερνητικών πολιτικών ο σχεδιασμός και η διάρκεια των απεργιακών κινητοποιήσεων δεν θα θύμιζαν ημερήσια σχολική εκδρομή.
Οι ηγεσίες των συνδικαλιστικών φορέων ως χρόνια εγκλωβισμένες στις κυβερνητικές δοσοληψίες και στις προσωπικές σκοπιμότητες, στερούνται της δυνατότητας και του κύρους να προσδώσουν νέα πνοή στο άψυχο κίνημα των εργαζομένων.
Βεβαίως οι επικεφαλείς των συνδικάτων δεν διανοούνται να αποχωρήσουν η έστω να δρομολογήσουν τη διαδοχή τους.Έτσι και εκ των πραγμάτων οι πάσης φύσεως μπαχαλάκηδες σε άτυπη συνεργασία με τους “νεοηθικιστές” που επιθυμούν την καύση του “μπουρδέλου της Βουλής”, αναλαμβάνουν να εκφράσουν τον θυμό και την αγανάκτηση των εργαζομένων.
Παναγόπουλος, Παπασπύρου,ΠΑΜΕ. Η κατάρα των Π μας βαραίνει.Ως πότε?